TROSZECZKĘ WIOSNY

Troszeczkę wiosny nie zaszkodzi,

Troszeczkę wiosny

Tuż po zimie,

Marzec zaistniał obrażony,

Że ktoś coś szepcze mu

O winie

Szepcze o śniegach

I o mrozie,

O garncu

I o niestałości,

A on też dosyć miał

Lutego,

I pragnie wiosnę już

Ugościć

Marzec się staje

I pęcznieje

Pączkami

Na parkowych krzewach,

W domyśle tylko

Zielenieje,

I z tej radości

Ptakiem śpiewa

Kaczki odeszły od potoczka,

Bo nagle wody

W nim ubyło

– Z jednej skrajności

W skrajność drugą,

A przecież z wodą

Miło było

Nie smućmy marca

Bladej twarzy

– Za chwilę

Zżółknie

Od forsycji,

Zakwitnie znowu

Dziewczynami

Z włosem rozwianym

– Ku tradycji