Słowa i słówka

Poezja i proza – Strona autorska

 

Tuż obok wiosna

 

TUŻ OBOK WIOSNA

 

Tuż obok wiosna

– Strumyczki zieleni

Łączą się,

Rosną,

Jak powódź zielona

Topią w swej krasie

Dni nieujarzmione

I dość bezwstydnie

Tulą je w ramionach

 

Dni przemykają

Pod nieba błękitem

– Na zmianę chłody

I ciepła dotknięcia,

Powoli kwiecień

Wędruje zachwytem

Kwitnącą bielą

Parkową alejką

 

A my

Gdzieś w ciszy

Siedząc na ławeczce

Łowimy wzrokiem

Znane nam obrazy

– Tak jak co roku

Wzór zapamiętany,

Wciąż powtarzany

– Już tak wiele razy

 

Tuż obok wiosna

– Powietrza punkciki

Wirują w słońcu

Jak złota drobinki,

Chwila zaklęta

– Swą ciszą powabna,

Czas dróżki zgubił

I myśli zamilkły

 

Brak komentarzy to “Tuż obok wiosna”

 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.