SIERPNIOWE SŁOŃCE

Pod powiekami

Słońce

– Sierpniowe zasłuchanie

W ten blask,

W ten żar złocisty

– Wypala wszystkie

Myśli

– Nieważne

To co ważne,

Gdy czai się,

Poraża

Za progiem

Naszych wrażeń

Cień perspektywy

Zgliszczy

Czas spłonie

Wraz ze snami,

Odbiegną gdzieś

Znaczenia

– Codzienna krzątanina

Kolejnych wyborów,

Jest trwanie

– Tak nietrwałe,

I słońce

Oszalałe

– Na szalce wagi

Wieczność,

Gdy my

Po drugiej stronie

Jesteśmy okruszyną

Niewartą uwagi

Pod powiekami

Słońce

Złociste sierpniowo

– My trwamy

Zawieszeni

Pomiędzy oddechem

– Odwaga

Z cieniem smutku,

Gdy czas

Po cichutku

Zatrzymał się,

By dróżką słoneczną

Prowadzić